Friday, September 18, 2015

ചില മൗനങ്ങൾ ചിലതൊക്കെ
പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട്
ഞാനത് കേൾക്കുന്നുണ്ട്
പക്ഷേ,
കേട്ടതായി നടിക്കുന്നേയില്ല
ശീലപ്പെടൽ എന്നതാണു
ഇപ്പോഴെന്റെ ശീലം...
എന്നും കൂട്ടിനുണ്ടായതാണു
ഇന്നലെ മുതലാണു കാണാതായത്
ഒളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു
എങ്ങോട്ടാണു പോയതെന്ന് അറിയില്ല
ഇതു വരെയും തിരിച്ചെത്തിയിട്ടില്ല
എന്റെ മനസ്സമാധാനം...

തൊണ്ടയിൽ
പാതിവെന്ത വാക്കുകൾ
കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു
പരിചയമില്ലാത്ത
ഏതോ ഭാഷയായ് മൗനം
കുടിച്ചിറക്കുന്നു...

പകലോൻ

കിളികളായിരുന്നു ആദ്യം കണ്ടത്.
കിഴക്ക് കുന്നിൻ മുകളിൽ
ചോരയിൽ കുളിച്ച്
കിടക്കുകയായിരുന്നു.
പാഞ്ഞെത്തിയ കാറ്റ്
മേഘത്തിന്റെ തൂവലുകളാൽ
ഒപ്പിയെടുത്ത്
ആകാശത്ത് ഉണങ്ങാനിട്ടു.
എന്നിട്ടെന്താ,
ഒരു പകലിന്റെ ആയുസ്സേ
ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ
ചോര തുപ്പി
പടിഞ്ഞാറൻ കടലിൽ
മുങ്ങിച്ചാകാനായിരുന്നു
യോഗം....

LOVE BIRD

തത്തയുടെ നിറമാണു,
മയിലിന്റെ അഴകാണു,
കുയിലിന്റെ സ്വരമാണു
എന്നൊക്കെ പറയും.
പക്ഷേ ;
പ്രണയത്തിന്റെ പക്ഷി
കാക്കയാണു.....

മഴയുടെ കൊളാഷ്

മരുഭൂമിയിലെവിടെയോ
കണ്ണു കാണാൻ വയ്യാതെ
ഒരു രാത്രിമഴ.
വഴിയറിയാതെ അലയുന്ന
കാറ്റിന്റെ കൈ പിടിച്ച്
ഇളകിയാടുന്ന ഗാഫ്.
കോർണീഷിൽ
മഴയുടെ ചിത്രപ്പണികൾക്കിടയിൽ
ഉലയുന്ന ഒരു ബോട്ട്,
പിൻ സീറ്റിലിരുന്ന്
ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന ബംഗാളികൾ.
കെ എഫ് സിയിൽ
ഫിലിപ്പൈൻ മുയൽക്കൂട്ടം
ഇരിപ്പിടത്തിൽ കൂനിയിരുന്ന്
പാക്കിസ്ഥാനിയുടെ
ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം.
വർണ്ണങ്ങൾ കോരിയൊഴിച്ച്
ആഫ്രിക്കൻ പെണ്ണുടൽ
അത്തറിന്‍റെ മണവുമായ്
കഴുകൻ കണ്ണുകൾ.
ബുർക്കയിടാതെ
സിഗാറിന്‍റെ പുകക്കുഴലുമായ്
വെളുത്ത അറബിച്ചികൾ,
മലയാളത്തിൽ കരയുന്ന
റോളയിലെ കാക്കകൾ.
പെണ്ണേ,
തണുത്ത കാറ്റ്
എത്ര പണിപ്പെട്ടിട്ടും
ഊതിക്കെടുത്താനാകാത്ത
ഒരു തീയാളുന്നുണ്ട്
എന്റെ കണ്ണിൽ!!

ക്ഷണികം

ഇപ്പോൾ
താഴെ വീണുടഞ്ഞേക്കുമെന്ന
ഭീതിയിൽ
ഇലച്ചാർത്തിനറ്റത്ത്
മഴത്തുള്ളിപോലൊരു
പ്രണയം
കാറ്റിന്റെ കൈകൾ
കൂട്ടിക്കെട്ടി കാവലിരുന്നിട്ടും
പതുങ്ങിയെത്തിയ
വെയിൽനാളം
ഒരൊറ്റ ഉമ്മയാലതിനെ
കട്ടെടുത്തു